سپس حضرت صادق عليه السّلام بشرح و بيان ابتداى نسل از فرزندان حضرت آدم ع پرداخت و فرمود : حوا هفتاد شكم بزائيد و در هر مرتبه اى يك پسر و يك دختر متولد ميگرديدند تا آنكه قابيل هابيل را ( براى وصى پدر بودن ) كشت ، حضرت آدم از داغ جوانش هابيل چنان فزع و جزع نمود كه پانصد سال توانائى مباشرت با حوا را نداشت و نزديكى نكرد و از آن ببعد همبستر شد و خداوند حضرت شيث را به تنهائى بدون توأم با خواهرى بآدم عنايت فرمود ، و اسم شيث هبة الله است و آن حضرت اول كسى است كه از آدميان در زمين وصى و جانشين پيغمبر شد « 1 » و بعد از حضرت شيث خداوند يافث را بآدم مرحمت فرمود و يافث هم بدون همزاد متولد گرديد ، و چون

--> « 1 » اول وصى حضرت هابيل است زيرا علت كشته شدن آن حضرت بواسطه وصايت بود كه قابيل بسبب وسوسه شيطانى ميگفت بايد وصايت و نبوت ميان من و هابيل تقسيم گردد و چون پذيرفته نشد مرتكب اين جنايت گرديد تا وصايت براى خودش باشد ، و اينكه مشهور است كه هابيل براى خاطر زن كشته شد مبناى صحيحى ندارد چنان كه در صفحه ( 16 ) گذشت و در باره حضرت شيث شايد مراد اين باشد كه وصيى بود كه بعد از پيغمبر زنده ماند .